SpaHet stadje Spa wordt ook wel de ‘Parel van de Ardennen’ genoemd. Het is een fris, gezellig en lommerrijk stadje met amper tienduizend inwoners, waar het goed toeven is onder de lindebomen in het park. Spa is de wereldhoofdstad van het minerale water. Engelsen, Amerikanen en Japanners hebben geen eigen woord om mineraal bronwater te beschrijven: zij noemen dit gewoon ‘Spa’. Het is een begrip in de hele wereld geworden.

Spa Waar komt het water toch vandaan? In de Hoge Venen valt veel regen, en het vochtige en koude klimaat in deze streek sluit verdamping ervan vrijwel uit. U kunt het hele gebied van de Hoge Venen vergelijken met een enorme spons, waarin water opgezogen wordt. Dit water sijpelt in een zeer traag tempo tussen de zandkorrels en klei uit het tertiair naar beneden en passeert verscheidene geologische formaties. Tijdens deze tocht wordt het gezuiverd, terwijl het water ook mineralen opneemt. In een gewijzigde samenstelling komt het water als ‘Spa’ in de talrijke bronnen aan de voet van de Hoge Venen te voorschijn.

In Spa worden twee soorten bronwater gewonnen. De eerste soort heeft luchtbelletjes en komt uit de putten (pouhans in het Waals van Spa) die ijzerhoudend water leveren gecombineerd met koolzuur. De tweede soort bestaat alleen uit water met mineralen. De meest vermaarde en verspreide variëteit ervan komt uit de Reine- of Koninginnebron: de ‘Spa Reine’. Het betreft hier de Belgische koningin Marie-Henriëtte, echtgenote van koning Leopold II, die zeer op dit water was gesteld.

Sinds 1921 exploiteert één maatschappij de natuurlijke rijkdom van het gebied. Deze maatschappij heet dan ook terecht ‘Spa Monopole’. Vijfentwintig bronnen worden commercieel benut. Er gaan jaarlijks bijna een half miljard flessen de deur uit. Soa Monopole exploiteert ook de geneeskrachtige baden in de plaats.

Het volstaat in de streek rond de stad als het ware om een leiding met een kraantje in de grond te plaatsen om over Spa te beschikken. En zulke kraantjes staan er al erg lang. In het Latijn betekent het woord ‘espa’ gewoon bron. De Romein Plinius de Oudere vermeldt het water van Spa in zijn 37-delige Natuurlijke Historie als ‘zeer befaamd’.

Pas in de 16de eeuw wordt Spa opnieuw vermeld, en wel door de Franse schrijver Montaigne. Spa was toen een vlek met enkele honderden inwoners. Toch kende de Europese adel reeds de geneeskrachtige waarde van het Spa-water, en gedurende de 17de en 18de eeuw zorgde dit vocht ervoor dat vele adellijke personen naar de Ardennen kwamen.

Bij de bronnen kunt u uitstekend kuren, en dat deden in de loop der eeuwen vele hoogwaardigheidsbekleders. Als trefpunt van de aristocratie kreeg Spa voor het zomerseizoen een riante bijnaam: het ‘Europees Café’. Het badhuis dateert van 1868, en twaalf jaar later werd in dezelfde stijl van de ‘belle époque’ een paleisje gebouwd rond de Pouhon Pierre Le Grand (de Put Peter de Grote), en werd er een wintertuin aangelegd. In 1906 kwamen daar in dezelfde stijl een casino en een schattig klein theater bij.

Na de Eerste Wereldoorlog regelden afgevaardigden van de geallieerde legers hier in 1920 tijdens de ‘Conferentie van Spa’ de door Duitsland te betalen oorlogsschuld. Spa is de laatste jaren uitgegroeid tot een moderne congresstad, maar ook de gewonere bezoeker komt er volop aan zijn trekken.

Website:
Spa